Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Χα!

Η δυσκολία βρίσκεται στη σύμπτωση δύο γραμμών
στο ίδιο σημείο

Κι αν η χρήση των λέξεων φαίνεται λάθος
είναι το ίδιο αστείο

Προσφέρομαι πληγωμένη από τόσες φορές
είμαι στο ίδιο φορείο

Θα 'ναι ανέκδοτο ή μελόδραμα αν σας το πω
μένω το ίδιο θηρίο

Σερβίρομαι μετά από ωρίμανση 8 ετών
στο ίδιο δοχείο

Θα με πιεις μονομιάς ή σε 2 μήνες, αγάλι
θα σου απαγγείλω το ίδιο χωρίο

"Ορκίζομαι πως οι προσωπικοί μου άγγελοι
επανδρώθηκαν πρωτίστως
για να φυλάν εσένα"

Κι ας μην πίστεψες ποτέ πως είμαι
το πρώτο λαχείο
 

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Σανατά

Η στιγμή που υπερισχύω της ύλης-
σε κάθε εύρος και πλάτος υπάρχουμε
κρυστάλλινοι, αθώοι, αχόρταγοι
μάτια πιο μεγάλα απ'τους πλανήτες
διαστολή, έτσι μ'αρέσει.

Συστήνομαι και καταλάθος στο ΄πα
πως έρχομαι για να σε κατακτήσω
να σε εξουσιάσω
στο ΄πα πως μ΄αρέσουν οι μάχες
εκείνες ειδικά που στο τέλος
πέφτουμε νεκροί.

(υστερόγραφο,
πάντα εγώ κερδίζω σατανά.)

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

23

Πόσο θέλω να μου στρίψει μια βίδα
ξαφνικά να σας χάσω, να χαθώ
να ΄ναι τόσο εύκολο όσο η σκέψη η ίδια
κρυστάλλινη, βαλσαμωμένη 
κάτω απ' το φλοιό στο κεφάλι μου
εκεί που έχω ένα εργοστάσιο
παραγωγή οκνηρίας και αρρώστιας.

Αν σε χρειάζομαι λέει?
Γιατί να κοροιδευόμαστε.
Στα τσακίδια κι εσύ
αφού μια μέρα θα ψοφήσεις
κι άλλο κουφάρι δεν μπορώ να σέρνω.

Στα τσακίδια λοιπόν, ναι
στο πιο βαθύ μου όνειρο μας είδα
φιλούσες σάρκες με μακριά χέρια
κι εγώ απλά κοιτούσα 
αναλύοντας την ανατομία κι εσένα
ωωω εσένα σε είχα σκοτώσει 
πριν προλάβεις καν μέσα μου να γεννηθείς.


Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Ίσως για σένα

Να δω πόσο βαθιά θα βουτήξεις στις βλέψεις μου
πόσα κυβικά τσακισμένης χαράς μπορείς να καταπιείς.
Να δω πόσα μάτια θα προσπεράσεις για να καρφώσεις τα δικά μου
πόσα χρώματα θ' αρνηθείς για να κολυμπάς στο ροζ.
Μα όσες πέτρες κι αν κλοτσήσω 
θα φροντίσω να μη σε πετύχουν.
Να δω τους χειμώνες δίχως στάλα ήλιο
και τα καλοκαίρια δίχως αμμουδιά
αν σπάσει λίγο ο χρόνος κι αναστηθεί ο τζίτζικας.

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Ζήτω

Ζήτω τα παιδιά που πέφτουν και τρέχει αίμα!
Ζήτω οι έφηβοι που γαμωσταυρίζουν τον κόσμο ολάκερο! Γιατί ζήτω οι ορμόνες!
Ζήτω οι γέροι που νιώθουν φοβισμένοι!
Ζήτω οι άστεγοι και τα πρεζάκια! Γιατί ζήτω το κράτος πρόνοιας!
Ζήτω και το κράτος γιατί ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑ δεν υπάρχει πια!
Ζήτω οι νεκρές ιδέες και ζήτω οι νεκροί άνθρωποι
που έχουν μασήσει τα σωθικά τους και τα 'χουν φτύσει
μ ευχαρίστηση στα πόδια της σύγχρονης ανάγκης για διαφορετικότητα!
Ζήτω οι βιασμοί και ζήτω οι φόνοι, ζήτω για την ειλικρίνιά τους
και γαμώτο για το πλαστικό μας σύμπαν!
Ζήτω οι ταινίες που είναι απ' τη ζωή για τη ζωή και πολύ συχνά-πιστέψτε με-
είναι έξω από τη ζωή την εδώ και τώρα!
Ζήτω οι τρελοί και ζήτω οι νοσοκόμοι!
Ζήτω η ιατρική και τα φάρμακα για να ζούμε περισσότερο
μα ποιοτικά κατώτερα!
Ζήτω γιατί θέλουμε να 'μαστε ζωντανοί γιατί φοβόμαστε το θάνατο!
ΓΑΜΩΤΟ που φοβόμαστε αυτόν πιο πολύ απ' τις νεκρές μας συνειδήσεις.

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Επί πτυχίω αστείο

Η καρδιά μου έχει τρέξει με τα χέρια
έχει φτάσει στα Νησιά των Μακάριων,
χώρια απ'το σώμα μου 
πεθαίνουν και τα δύο.

Μέσα στη σιωπή βροντούν τα φύλλα
ανοίγουν του θανάτου οι πόρτες,
κάλεσμα για αλλοφροσύνη
η καρδιά μου είναι μόνη.

Η νεκρική ηρεμία προδίδει τρικυμία 
τα άσχημα νέα ταξιδεύουν πιο γρήγορα 
θα έχει μόλις ανατείλει 
όταν η καρδιά μου πεθάνει.



Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

Των ημερών

Α έχω πραγματικά λυσάξει
κι αναβλύζουν από μέσα μου βρωμιές
ακαθαρσίες και βρισιές και νεύρα
τάχα τα βλέπετε, νομίσατε, είμαι αγία...
Τα μπούτια μου τρέμουν σα ζελές
μπροστά στον καθρέφτη ενώ τα μούτρα μου...
κοιτάζονται ευθεία μέσα στο γυαλί
ζητάνε να το σπάσουν
να σε φτάσουν
να γίνει η γλώσσα μου το πιο μεγάλο
και υπάκουο σκυλί που έχεις γνωρίσει.
Χωρίς περιστροφές, είμαι μια βρώμα
και δεν είμαι πια καν δική σου
φωλιάζω μαζί με τις κρίσεις μου
κάτω απ' τις κουβέρτες μου που ντρέπομαι
αλλά έχουν κολλημένα πάνω δεκατρία
διαφορετικά είδη σπέρματος
μα κανένα δεν είναι δικό σου.
Είπα στους φίλους μου πως θα φύγω
όπως όλοι οι κατατρεγμένοι
βρίσκω λίγο μεγαλείο σ' αυτές τις δηλώσεις
μα γύρω μου βρίσκω μόνο εμένα
σπασμένη σε δεκατρία κομμάτια
βρωμιάρα, αποκρουστική, σκατόγρια
κι είμαι μόλις εικοσιδυο χρονών
λυπάμαι αν σε μπέρδεψα με τους αριθμούς
αλλά αισθάνομαι μεγάλο νούμερο
όταν φλυαρώ για όσα δε με νοιάζουν
ενώ το μόνο που ζητώ είναι να σκάψω μια τρύπα
να πετάξω μέσα όσα ποτέ σου' γραψα
πριν προλάβεις ποτέ να ρίξεις πάνω τους
τα άπιστα σου μάτια.